اونی که قلمم رو برداشت و دیگه پس نیاورد ،
به زودی خواهد شنید...
صدای خرد شدن انگشتانش را...
زیر کفش های من!

به نظرم اومد که بهتره این شعرمو(!) خودم براتون تفسیر کنم.
منظور از جمله ی اول اینه که چند وقتیه حوصله ی وبلاگ نوشتن ندارم... انگار یکی قلمم رو دزدیده باشه! و منظور از جمله های بعدی اینه که به زودی بر این بیحوصلگی غلبه خواهم کرد.
همین!